De Indonesische restaurants van toen

Bali, Cosy Corner, Splendid, Het Verre Oosten, de Indonesische restaurants van toen, wie kent ze nog? Met de smaakpapillen strelende gerechten uit de Gordel van Smaragd.

Ook dit kon in die tijd, een heel stel restaurants bij elkaar en toentertijd allemaal bestaansrecht. Midden op het pleintje gelegen tegenover de (oude) Bowling, stond een gebouwtje van de VVV en gelijk naast Bali aan de overkant van de weg een Shell benzinepomp waar je nog service kreeg. Oliepeil werd nagekeken, bandenspanning en ook je voorruit werd gewassen. Voor de benzine betaalde ik overigens 42 cent per liter in 1968 (in guldencenten en geen euro’s).

Bali Scheveningen. Door erasmusa via Flickr.com.

Bali Scheveningen.
Door erasmusa via Flickr.com.

Op de splitsing van de Badhuisweg, de Harstenhoekweg en de Nieuwe Parklaan, zat een viertal eetgelegenheden waar je met plezier naartoe ging om te dineren, ook kon je er een heerlijke Chinese en/of Indonesische maaltijd afhalen. Uiteraard hadden sommige van de door mij genoemde restaurants  ook wel het één en ander uit de Chinese keuken op het menu staan en wordt er soms ook wel naar de Hollandse mond gekookt. Het was wel vaak even wachten tot het loketje openging. Maar als je wat langer moest wachten, kreeg je alvast een stuk versgebakken kroepoek om te knabbelen. Ikzelf vond het wachten dus niet zo erg. Zelf ging ik geregeld naar Het Verre Oosten en naar Bali, wat eigenlijk de topper was op dit gebied. In beide gelegenheden werd het eten bereid door originele ‘kokkies’, die altijd vriendelijk waren en tot een praatje en/of lolletje bereid. Als je daar af kwam halen en je had je eigen pan of Rantang (etensdrager) bij je, kreeg je meer dan wanneer je zonder kwam. Het maakte niet uit hoe groot je pan was, hij zat altijd tjokvol.

Indonesische restaurants

Voorbeeld van een Rantang.
By Nataraja on French wikipedia [CC BY-SA 1.0], via Wikimedia Commons

Selamat Makan (eet smakelijk) was hier in de restaurants een veel gehoorde heilwens, daar de gasten met een Indonesische achtergrond de weg naar deze zaken ook wisten te vinden. In mijn ogen een goed teken en een bewijs dat er originele en authentieke Indonesische gerechten werden bereid en geserveerd. Bij Restaurant Bali werden de overvloedige rijsttafels geserveerd in traditionele kledij. Het personeel sprak onder elkaar ook altijd in het Maleis. Buiten toeristen, strandbezoekers, diplomaten en uiteraard de lokale bevolking, wisten ook bekende artiesten die optraden in het Circustheater, het Kurhaus en het Kurhaus Paviljoen de weg naar Bali te vinden. Van Het Verre Oosten herinner ik me nog heel goed de uitspraak die tegenwoordig ook nog veel wordt gebruikt ‘Sambal bij”.

Harry Pot / Anefo  June Christy in de keuken van Bali in 1958. Nationaal Archief, 2.24.01.04 909-4069, CC-BY-SA.

Harry Pot / Anefo June Christy in de keuken van Bali in 1958.
Nationaal Archief, 2.24.01.04 909-4069, CC-BY-SA.

Hotel / Restaurant Bali, Badhuisweg 1 werd later Restaurant Yagura.

Restaurant Het Verre Oosten, Badhuisweg 2 werd later Restaurant Little Asia met op de bovenverdieping Pepper and Salt.

Restaurant Cosy Corner, Badhuisweg 4 werd later Restaurant Canton.

Hotel/Café Restaurant Splendid (eerder bekend onder de naam Pavillon Riche) op de hoek van de Badhuisweg en de Harstenhoekweg is compleet weg en daarvoor in de plaats is de nieuwbouw gekomen van het eerdergenoemde Shell-station, met daarboven appartementencomplex Splendid.

Nog enkele kleine weetjes:

  • Prins Bernhard was een vaste klant bij Bali, waar hij altijd aan tafel 28 zat en hij zelfs zijn eigen zilveren bestek had.
  • Je kon bij de Shell je banden laten plakken voor 5 gulden, als je daar overdag voor kwam, werd je vriendelijk verzocht om ’s avonds terug te komen. Dan hoefde de 5 gulden niet in de kassa, maar was dat een extraatje voor het personeel.
  • Het personeel van het Shell-benzinestation tegenover Bali, kreeg geregeld gratis Indonesische gerechten, omdat Bali een te klein P-terrein had, vroegen zij of een paar klanten hun auto bij het Shell-station mochten parkeren. En daar stond uiteraard een Indonesische versnapering tegenover.
  • De eigenaar van Restaurant Splendid had op een gegeven moment een klein leeuwtje (welpje) op de diepe binnenplaats lopen, dat zou tegenwoordig (en terecht) niet meer kunnen.
Paul van Galen, Badhuisweg 1975. Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed

Paul van Galen, Badhuisweg 1975.
Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed

12 reacties

  1. mooi verhaal. Ik had het geluk op te groeien op Harstenhoekweg 9, nog geen 50 meter van die concentratie restaurants af. De eigenaar van de Cosy Corner, Pieters, was vibrafonist in een toonaangevend orkest, ben de naam kwijt.

  2. Het leeuwtje bij Splendid was een cheeta, ik heb er een aantal jaren met heel veel plezier gewerkt en ging in de loop van de middag altijd wandelen met de cheeta over de boulevard.
    Dat zou nu niet meer mogen, maar toen was het een bezienswaardigheid, evenals de andere exsotiese dieren in onze nachtclub Esplendido de Mar aan de Zeekant

    1. Beste Jan Pleijte,
      Ik lees hier, dat u bij hotel Splendid van A.E. (Egbert) Bruins hebt gewerkt. Ik zoek in een heel ander verband een A.E. Bruins. Bij het uitzoeken van de geschiedenis van hotel De Vijverhof in Lochem stoot ik op de naam van een A.E. Bruins, die daar van 1960 tot 1962 de eigenaar/uitbater van was. Aangezien Egbert Bruins tot 1959/1960 hofmeester was bij de Kon. Rotterdamse Lloyd, maar toen ontslag nam, zou hij heel goed in 1960 de nieuwe eigenaar van De Vijverhof kunnen zijn geweest. Hebt u in de tijd ,dat u daar werkte soms iets over gehoord. Ik ben heel nieuwsgierig naar uw reactie.
      vrienedlijke groet,
      Eddy ter Braak

      1. Hallo Eddy
        Egbert heeft in derdaad in Lochem gewoond voordat hij naar Scheveningen is verhuisd.
        Zijn ouders en zus zijn in Lochem blijven wonen, hij heeft voor een oud herenhuis in Lochem een vergunning gekregen om er een hotel van te maken, ik weet niet of de naam van dat huis de Vijverhof was.
        Egbert was getrouwd met Marina Dupont en is ongeveer in 1967 gescheiden.
        Egbert was ook door middel van een vervalst geboortebewijs ( hij was jonger dan hij opgaf) bij de commando’s terecht gekomen en zodoende uitgezonden naar Korea ( vandaar de bijnaam de Koreaan )
        De ouders en ook Egbert waren afkomstig uit Indonesië.

  3. Er waren ook 2 kinderen, nml Reinier en Nicolet. Ik ben in 1962 geboren en mijn ouders woonden naast Egbert en Marina in Voorburg. Ik was nog maar een jochie van een jaar of 6 maar toch heeft het op een of andere manier veel indruk gemaakt om naast hun te wonen. Ik kan me ook nog goed de blauwe 911 herinneren waar ‘ Eg’ in reed. Waarschijnlijk vind ik daarom nu de 911 zon geweldige auto (haha), want ik mocht een keertje met hem meerijden. De cheeta heeft ook wel eens in onze tuin rond gewandeld!

    1. Hallo Peter, de blauwe Porsche was geen 911 maar een 356C van 1965
      Deze is in 1968 ingeruild voor een Mercedes 280 S
      Heb je misschien enig idee waar de familie is gebleven?

  4. Ja ja die jeugd herinneringen..Daar wij op de Harstenhoekweg woonden werden mijn zus en ik vaak met een paar pannetjes naar Bali gestuurd om weer een lekkere maaltijd te halen. En ja, je kreeg altijd wel een lekker stukje kroepoek. De blauwe tram reed toen nog tussen de huizen door….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Solve : *
23 − 20 =